درد ها را می شماری، تا بخوابی.
بیداری تا کی؟ تو در درد بیشماری.

دردی می خری تا چند دردی بفروشی
لیک درد بازی، معتاد به درد قماری.

ادامه شعر…

بسیارها،
تنها می خواهم
هیچ احساس مشترکی نداشته باشم
اما
وصل باشم
به آن وجود های کمیاب تنها.

همانا بت هایتان یاری باقی تان باشد
که احساس مشترکتان
همان باور های خود خواهانه ای است
که شما را به جنگ های خونین وا می دارد.

 - رفتن به برزخ